Het effect van N-acetylcysteïne op reumatoïde artritis (Studie)
Gepubliceerd op 02 augustus, 2022
Laatst bijgewerkt op 2 augustus 2022
Onderzoekers van de Kashan Universiteit in Iran hebben een gerandomiseerde gecontroleerde studie uitgevoerd om te bepalen of suppletie met N-acetylcysteïne een effect op de ziekteactiviteit van reumatoïde artritis zou hebben in vergelijking met een placebo-controle.[1] De resultaten toonden aan dat het supplement geen effect heeft op reumatoïde artritis.
Achtergrond van de studie
Reumatoïde artritis (RA) is een chronische auto-immuunziekte die de gewrichten aantast. Bij mensen met RA richt het immuunsysteem zich ongepast op de gewrichtsweefsels. Dit kan resulteren in pijn, ontsteking en geleidelijk verlies van gewrichtsfunctie. De verhoogde niveaus van ontsteking in het gewricht verhogen dan weer op hun beurt de niveaus van oxidatieve stress, die bijdragen tot de pijn, stijfheid en het gebrek aan mobiliteit. Dit zijn gewoonlijk de symptomen die mensen met RA ervaren.
N-Acetylcysteïne (NAC) is een geacetyleerde vorm van het aminozuur L-cysteïne en heeft sterke antioxiderende en ontstekingsremmende activiteiten. De huidige studie onderzocht het effect van NAC-suppletie op ontsteking, oxidatieve stress, en ziekteactiviteit bij deelnemers met RA.
De studie
In deze gerandomiseerde gecontroleerde studie, die in totaal 3 maanden duurde, namen 74 deelnemers met RA gerandomiseerd 600 mg NAC (36 deelnemers; 30 vrouwen en 6 mannen) of een placebo (34 deelnemers; 24 vrouwen en 10 mannen) tweemaal per dag. De ziekteactiviteit werd zowel voor als na de studie beoordeeld met behulp van de Disease Activity Score-28 (DAS) en een analyse van verschillende biomarkers.
De resultaten van de studie
Vergeleken met hun uitgangsniveaus hadden de deelnemers in de NAC-groep statistisch significante dalingen in de volgende biomarkers:
- Stijfheid in de ochtend
- Disease Activity Score
- Erytrocytensedimentatiesnelheid (ESR, een manier om ontsteking te meten)
- Malondialdehyde (MDA, een marker van oxidatieve stress)
- Stikstofmonoxide (NO)
- Hooggevoelig c-reactief proteïne (hs-CRP)
- Nuchtere bloedglucose
- LDL-C
HDL-C-niveaus waren ook significant verhoogd in de NAC-groep in vergelijking met hun eigen uitgangswaarde. Belangrijk is dat de verschillen tussen de NAC-groep en de controlegroep alleen statistisch significant waren voor NO, nuchtere bloedglucose en HDL-C na correctie voor de uitgangswaarden. Dit wijst erop dat NAC de ziekteactiviteit niet beïnvloedde in vergelijking met de placebocontrole.
De auteurs concluderen dat NAC niet moet worden beschouwd als een vervanging van de standaardtherapie, maar het kan wel worden gebruikt als een aanvullende therapie.
Niet te vergeten
Deze studie benadrukt het cruciale belang van placebo-controles in gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek. Indien in deze studie een NAC-groep was opgenomen die alleen het effect van NAC had vergeleken met hun eigen uitgangswaarde, zou NAC veel doeltreffender zijn gebleken dan in werkelijkheid het geval was na vergelijking met de placebo-controlegroep.
