{"id":6511,"date":"2017-01-05T17:32:19","date_gmt":"2017-01-05T16:32:19","guid":{"rendered":"http:\/\/degezondheidswinkel.be\/blog\/?p=6511"},"modified":"2024-03-04T10:18:34","modified_gmt":"2024-03-04T09:18:34","slug":"jichtaanval-oorzaak-symptomen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/degezondheidswinkel.be\/blog\/jichtaanval-oorzaak-symptomen\/","title":{"rendered":"Om jicht te begrijpen moeten we naar urinezuur kijken"},"content":{"rendered":"\n

Urinezuur<\/span> is het finale product van het purinemetabolisme in ons lichaam. Purine is een van de belangrijke componenten in de zogenaamde nucleosides, de bouwstenen van ons DNA en RNA.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Het hoeft niet gezegd te worden dat het gaat om essenti\u00eble <\/strong>stoffen voor de werking van ons lichaam met het oog op de energievoorziening<\/strong> en de werking van tal van organen en functies<\/strong>. Ze zijn onmisbaar voor ons overleven en alle gewervelde dieren, waaronder dus ook de mens, hebben robuuste systemen ontwikkeld om voldoende van deze stoffen te kunnen opnemen om ons metabolisme te laten functioneren.<\/p>\n\n\n\n

Stoffen als glucose, glycine en glutamine<\/strong> zorgen, samen met de recyclage van purine<\/strong> uit het lichaam, voor de welgekomen en noodzakelijke aanvulling via de voeding.<\/p>\n\n\n\n

Bij zoogdieren wordt een overdadige aanvoer van deze stoffen uit ons lichaam verwijderd door de afbraak ervan in de lever en het afscheiden via de nieren.<\/p>\n\n\n\n

Wat doen purines in het lichaam?<\/h2>\n\n\n\n

Bij de meeste zoogdieren worden de purines <\/strong>eerst omgezet in urinezuur<\/span><\/strong>, wat om zijn beurt door het enzym uricase <\/strong>in het component allanto\u00efne wordt omgezet. Dit is een gemakkelijk oplosbaar bestanddeel dat gemakkelijk door de bloedstroom kan reizen, waarna het door de nieren wordt gefilterd en door het lichaam kan worden uitgescheiden.<\/p>\n\n\n\n

In tegenstelling tot andere zoogdieren hebben mensen en andere primaten geen belangrijk enzym<\/strong> met de naam uricase en kan het de purines enkel afbreken in urinezuur<\/span><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Welke urinezuur waarde is goed?<\/h2>\n\n\n\n

Het juiste peil aan urinezuur<\/span><\/strong> in het bloed hangt af van twee factoren. De eerste is de ratio aan urinezuursynthese<\/strong> in de lever. Omdat urinezuur<\/span> het resultaat is van de afbraak van purine, wordt het juiste peil be\u00efnvloed door zowel de hoeveelheid purine<\/strong> die het lichaam kan verwerken <\/strong>als de hoeveelheid purine die we via onze dagelijkse voeding opnemen<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

De tweede factor die de hoeveelheid urinezuur<\/span> in het lichaam bepaalt is de hoeveelheid urinezuur<\/span> die door de nieren wordt afgescheiden<\/strong>. Deze afscheiding heeft het meeste effect op de hoeveelheid aanwezige urinezuren<\/span> in het bloed.<\/p>\n\n\n\n

Het is zelfs zo dat zoal 90% <\/strong>van een te hoge hoeveelheid urinezuur<\/span> in het bloed veroorzaakt wordt door onvoldoende afscheiding<\/strong>. Dit kan tal van oorzaken hebben die vaak in een minder goede werking van de diverse functies van de nieren kan gesitueerd worden.<\/p>\n\n\n\n

Dit wordt intussen bevestigd door tal van onderzoeken en de rol van de nieren bij het bestrijden van een te hoog peil aan urinezuur<\/span> met jicht<\/span> tot gevolg kan niet voldoende onderstreept worden.<\/p>\n\n\n\n

Wat is de rol van urinezuur in het lichaam?<\/h2>\n\n\n\n

Een van de meest intrigerende aspecten van urinezuur<\/span> is dat het op het eerste zicht een typisch bijproduct lijkt van het purinemetabolisme<\/strong>, maar dat slechts ongeveer een kleine 10% van het urinezuur<\/span> <\/strong>dat ons lichaam via de nieren binnenkomt door lichaam ook weer afgescheiden wordt.<\/p>\n\n\n\n

De reden hiervoor is intussen duidelijk: urinezuur<\/span> speelt namelijk ook nog een belangrijke rol als een van de meest belangrijke en essenti\u00eble antioxidanten in de vloeistoffen van het lichaam<\/strong>. Deze zijn op hun beurt verantwoordelijk voor het neutraliseren van meer dan 50% van de zo gevreesde vrije radicalen in de bloedstroom, zo hebben wetenschappelijke studies bewezen.<\/p>\n\n\n\n

Kunnen we ons urinezuur verlagen of verhogen?<\/h2>\n\n\n\n

De capaciteit van de mens en van andere primaten om het bloedpeil van het urinezuur<\/span> in het lichaam op het juiste peil te krijgen en te houden is wellicht een gevolg van onze evolutie doorheen de geschiedenis door het verhogen van de antioxidante capaciteit<\/strong> van het bloed.<\/p>\n\n\n\n

Mensen en andere primaten zijn voorts ook de enige zoogdieren die hun eigen vitamine C niet kunnen produceren<\/strong>, en om dit te compenseren hebben ze wellicht in de loop der tijden de mogelijkheid ontwikkeld om zelf het peil aan urinezuur<\/span> te controleren<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Normaal gezien is het peil aan urinezuur<\/span> in het bloed bij mensen een slordige zes keer zo groot als de hoeveelheid vitamine C, en dat ligt zowat toen hoger dan bij andere zoogdieren.<\/p>\n\n\n\n

Net als vitamine C speelt urinezuur<\/span> een belangrijke rol bij het beschermen van een reeks zuurstofrijke vezels tegen schade<\/strong>. Een te laag peil aan urinezuur<\/span> in onze bloedstroom wordt trouwens in verband gebracht met een verhoogd risico op een aantal neurologische stoornissen zoals ALS, multiple sclerose, de ziekte van Huntinton, de ziekte van Alzheimer en de ziekte van Parkinson, blijkt uit studies.<\/p>\n\n\n\n

Hyperuricemia en de ontwikkeling van jicht<\/span><\/h2>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Urinezuur<\/span> is een zogenaamd afvalproduct <\/strong>van het lichaam dat door onze vloeistoffen moeilijk kan getransporteerd worden. Toch speelt het een erg grote rol als een van de belangrijkste antioxidanten in ons lichaam en het is dus nodig er voldoende van te hebben<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Het komt er vooral op aan de juiste balans te vinden is zodanig dat deze stof zijn positieve rol kan spelen zonder aanleiding te geven tot aanvallen van jicht<\/span><\/strong> met alle bijkomende ongemakken en problemen. Mannen<\/span> zijn er doorgaans gevoeliger<\/strong> voor <\/strong>dan vrouwen, blijkt uit afdoende cijfermateriaal dat intussen door de nodige studies is verzameld.<\/p>\n\n\n\n

Een te hoog peil aan urinezuur<\/span> krijgt de naam hyperuricemia <\/strong>mee. Dit is een van de meest alarmerende en primaire risicofactoren voor de vorming van jicht<\/span><\/strong>, al moet er meteen bij vermeld worden dat niet iedereen die er teveel van heeft ook nadelige symptomen zal ontwikkelen.<\/p>\n\n\n\n

Jichtaanval door verhoogd urinezuur<\/h2>\n\n\n\n

Ook al stijgt het risico op het ontwikkelen van een aanval van jicht<\/span> naarmate het urinezuur<\/span> in het bloed verhoogt, toch zal het jaarlijks voorkomen van ontstekingen ten gevolge van jicht<\/span> niet in dezelfde mate de hoogte ingaan. Het is vooral van belang om deze toestand van nabij onder supervisie te houden en indien nodig snel in te grijpen.<\/p>\n\n\n\n

Hyperuricemia zonder symptomen zoals hierboven beschreven is anderzijds niet ongevaarlijk<\/strong>, want het kan eveneens een risicofactor zijn voor de ontwikkeling van andere ziektes.<\/p>\n\n\n\n

Het is goed mogelijk dat een pati\u00ebnt met deze aandoening nooit last zal hebben van een aanval van jicht<\/span>, maar studies met ultrasound hebben intussen weten aan te tonen dat meer dan een derde van deze personen toch in de gewrichten en de omringende zachte weefsels ontstekingen<\/strong> hebben ontwikkeld zonder zich daar altijd bewust van te zijn.<\/p>\n\n\n\n

Wat is het risico van urinezuur?<\/h2>\n\n\n\n

Het gevaar bestaat dat de concentratie van urinezuren<\/span> de al moeilijke oplosbaarheid in het lichaam nog verder in het gedrang brengen. Dit kan leiden tot de vorming van naaldvormige kristallen<\/strong> in onder meer het kraakbeen en andere vezelrijke weefsels van het lichaam.<\/p>\n\n\n\n

Deze kristallen kunnen zich daar jaren nestelen en vormen zonder echt voor problemen te zorgen. Deze kristallen die zich in de weefsels bevinden kunnen twee richtingen<\/strong> uitgaan: ofwel lossen ze op<\/strong> in onze diverse vloeistoffen van het lichaam, ofwel worden ze door het weefsel uitgestoten<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Wat doen urinezuurkristallen?<\/h2>\n\n\n\n

In het geval dat de kristallen door het weefsel worden uitgestoten, bestaat de kans dat ze de nabijgelegen vrije ruimtes en gewrichten binnendringen<\/strong>, waar ze snel de strijd aangaan met de cellen die instaan voor het afweersysteem van ons lichaam. Oorlog op microschaal, zeg maar. Deze activiteiten kunnen leiden tot lokale ontstekingen<\/strong>, vaak de voorbode tot artritis en jicht<\/span>.<\/p>\n\n\n\n

Jicht<\/span> <\/strong>komt vaak voor in diverse fases. Zo gebeurt het dikwijls dat de pati\u00ebnt weliswaar geregeld leidt aan een acute jichtaanval<\/strong>, maar dat er ook sprake is van periodes waarin hij geen last heeft<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Tijdens deze pijnvrije fase wordt echter opnieuw een overdaad aan kristallen gevormd en is een volgende, pijnlijke aanval niet te vermijden met een uiteindelijk chronische conditie tot gevolg.<\/p>\n\n\n\n

Waar treedt een jichtaanval op?<\/h2>\n\n\n\n

Een plotse aanval van acute jicht<\/span> treedt vaak ineens op onder vorm van artritis met een ontsteking in \u00e9\u00e9n enkel gewricht in lager gelegen regio\u2019s van het lichaam waaronder vaak het gewricht van onze grote teen<\/strong>. Jicht<\/span> in dit specifiek lichaamsdeel staat bekend als podagra<\/strong><\/span>.<\/p>\n\n\n\n

Andere gewrichten die er wel eens last van hebben zijn onder meer:<\/p>\n\n\n\n